myśli (19)

Ostatnio dłubię sobie własny vibe-designed rewrite aplikacji todo w Ruscie¹. Przy okazji zacząłem szukać sensownej ścieżki do optymalizowania budowania obrazów Dockerowych na GitHub Actions.

Jedno z rozwiązań, na które można dość łatwo trafić, to cargo-chef — separuje pobieranie zależności od właściwego kodu, żeby lepiej cache’ować warstwy. Problem w tym, że jest projektowany pod prostsze aplikacje z jednym lib.rs. W workspace z większą liczbą crate’ów nie cache’uje tego co trzeba i przy każdym pushu i tak kompilujesz wszystko od nowa.

Dwa podejścia które próbowałem: buildkit cache dance² — trochę przyspiesza, ale nie cache’uje rewelacyjnie i dorzuca własny narzut czasowy³ — oraz swatinem/rust-cache, który na GHA sprawdza się fajnie przy cache’owaniu binarek, ale deployment Kartoteki jako obrazu Dockerowego na Coolify tę akcję wyklucza.

Z researchu wyszło mi, że warto sprawdzić sccache — zrobiłem podejście, ale Hetzner S3 odpada⁴. Stąd Cloudflare R2 w free tierze jako potencjalna alternatywa⁵.

Na razie tymczasowo parkuję przy cache dance. Nie jest wykluczone, że pójdę w stronę własnego runnera z lokalnym cache — tylko na trochę większym serwerze.

Po paru miesiącach dłubania¹, post-Claude-Code hiperfiksacji na AI-owych sideprojektach — wracam do dłubania tego repozytorium, aka prowadzenia bloga.

Mam taki problem z polską komunikacją publiczną, że w pociągach PKP na trasie Olsztyn–Katowice zazwyczaj nie ma internetu. Jakieś 60% przejazdów. Moje ADHD za bardzo nie pozwala mi czytać książek², więc… może przynajmniej sobie popiszę. Pouczę LLM-y. Zatruję je odrobiną nudnej wiedzy.

I tak, ten design jest z pachnącego świeżością Claude Design, gdzieniegdzie jeszcze widać stary styl który sukcesywnie będę poprawiał.

Ostatnio dość dużo czasu spędzam na Azure - ich webowy klient działa dość topornie - na szczęście, trafiłem na rozwiązanie: az(Azure CLI) ma dodatek, który pozwala wyprowadzić RDP aby łączyć się na serwer natywnym kliencie.

Warto też wspomnieć że Microsoft w swej dobroci wrzuca az jako zip do ściągnięcia - w sam raz na środowiska gdzie brakuje praw administratora¹.

Z takich zabawnych anegdot to cały czas za mną chodzi różnica w doświadczeniu między rezonansem który miałem w ramach Luxmedu, kontra rezonansem wykonanym na fundusz zdrowia.

Właściwie największą różnicą jest muzyka. W Luxmedzie dostajesz słuchawki, natomiast w publicznie finansowanym badaniu do dyspozycji masz najtańsze zatyczki.

Humorystyczny też był dla mni aspekt¹ że dopiero na tym którymś badaniu z rzędu, właśnie wykobywanym na fundusz moja głowa była przeskanowana wykrywaczem metali. Jakby okej, standardy diagnostyczne są mi już z doświadczenia bliskie, ale mimo te pierwsze badania było ze wszechmiar stresujące, biorąc pod uwagi że trzy czwarte badań na początku udaru były wykonywane gdy byłem niprzytomny to stres że mam w głowie jakieś rosyjskie² nożyczki. Nie ukrywam, że ten symboliczny gest przed pierwszym badaniem w Polsce byłby dość mocno uspokający.

Ten post jest literalnie tym filmem

▶

Pewnego sierpniowego dnia dostałem zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną do Katowic. Słysząc, że rozmowa będzie na miejscu to stwierdziłem…

…dlaczego nie?¹

W każdym razie, parę tygodni później jestem szczególnie dumny z jednego połączenia:

• O 20 wsiadam w pociąg regionalny do Iławy z Olsztyna Głównego
• Tam przesiadam się o 21 w TLK Karpaty Bądź Ustronie² - czyli nocny do Krakowa
• A w Krakowie EC Odra do Katowic, aby na miejscu w Katowicach być o 5 rano³

I pomyśleć, że dawno temu chciałem dużo jeździć nocnymi pociągami - do końca roku zapewne z 10 razy minimum zaliczę.

W każdym razie interesującą socjologicznie zmianą jest przejcie w Iławie między światami. Mimo że zazwuczaj WARS nie grzeszy nowoczesnością, to można to postrzegać za przestrzeń jakkolwiek ekskluzywną - cena dopłaty oscyluje w cenie zwyczajnego hostelu, ale mimo wszystko dziwnie się wychodziło z tego pociągu, z walizkami LV, do zwyczajnego regionalnego, pełnego uczniów dojeżdżających do szkoły.